Van The Latin Edge of Pop naar Brazilië
Lilian Vieira van Zuco 103 had al met Rob van Weelde en Roeland Jacobs in de studio gestaan voor The Latin Edge of Pop. Daarna stelde Rob een project rond Michael Franks voor. Lilian luisterde al sinds haar jeugd naar Franks en vindt zijn muziek romantisch; Rob en Roeland kozen de nummers.
Een echte tekstschrijver
Franks wilde een echte tekstschrijver in plaats van een gewone vertaling. Zo kwam het team uit bij Celso Viáfora, een liedschrijver uit São Paulo en sinds 2000 de schrijfpartner van Ivan Lins. Zijn versies zijn nieuwe nummers, sommige over actuele onderwerpen: “To No Brasil”, zijn bewerking van “Down in Brazil”, gaat over het Brazilië van nu. Viáfora zingt met Lilian het titelnummer, een nieuwe versie van “Innuendo”, en zijn oude partner Paulo Garfunkel schreef twee van de teksten.
Franks en Brazilië
Die combinatie ligt voor de hand. Jobim had grote invloed op Franks, die “Antonio’s Song” voor hem schreef; hier wordt het “Um Certo Antonio”. Franks nam in 1977 in Rio op voor Sleeping Gypsy. Voor dit album schreef hij de hoestekst, en hij was opgetogen over de arrangementen.
Gemaakt tijdens de lockdown
De pandemie drukte haar stempel op de sessies. Het album nam bijna twee jaar in beslag, en Lilian werkte soms alleen met Roeland in de studio. Ze noemde het een Braziliaans album dat net zo goed Saudade had kunnen heten: een gevoel van verlies en verlangen dat ze verbond met de eerste lockdown en met de tol die de pandemie in Brazilië eiste.